1 / 3
2 / 3
3 / 3
Dit is het stempel (onder) voor het doordrukken van het strookje Fosforbtonds 0.1 mm het stempel is van kunstof. Het voordeel is je beschadigt het materiaal niet en zoveel kracht heb je niet nodig om het deksel in de gewenste vorm te krijgen.
Nu is het materiaal in de gewenste vorm gedrukt de linke cell is van Beryllium koper de rechtse cell van Fosforbrons, een mooi strak geheel.
|
Op de linke afbeelding is de aneroid cell goed te zien, vooral de zijkanten die je solderen moet moeten goed en strak maar ook schoon zijn. Het solderen doe je in de oven op 250°C ook kun je grafiet grbruiken, voorbij de randen aftekenen dit voorkomt dat de tin die je gebruikt in je aneroid cell loopt. Fosforbronds laat zich makkelijk solderen het is een koper legering.
|
Op de afbeelding links de dikte van de aneroid cell gemeten met een digitale schuifmaat. Het is de bedoeling dat er straks 10 van deze cellen op elkaar komen hoe ik dit ga doen, daar ben ik nog niet over uit lijmen of solderen. Het wordt solderen lijmen dicht niet goed af tenminste niet luchtdicht. | De grap is dat elke cell bij een bepaalde luchtdruk hetzelfde ingedrukt of uitgedrukt wordt en dat maal 10 cellen, hier hebben we op het werk een digitale meetcomputer voor en ik moet bij verschillende luchtdruk variaties meten.
|
De opstelling van de aneroid cellen voor een barometer of barograaf hoe ze in de oven gaan op 250°c (de smelttempeatuur van tin is 231,9°C). De helft van het bovenste en het onderste aneroid cell is gemaakt van een plaatje fosforbronds 0.3 mm, dit is voor het stiftlassen van een draadeind anders kun je deze aneroid cellen nergens aan vast maken op een plaatje van 0.1 mm kun je niet stiftlassen deze schiet er dwars doorheen. De andere aneroid cellen hebben wel een dikte van 0.1 mm. Ik kan er nu zelf voor kiezen of een ruimte tussen de cellen laat of stomp op elkaar soldeert. Ik heb het nu even op deze manier gedaan stomp op elkaar, maar fraai is het niet.
|
Werking opstellingHoe werkt nu deze opstelling: Ik heb vier stangen nodig met draad M5, drie ronde schijven met een dikte van 3 mm waarvan twee schijven die een extra gat in het midden hebben voor de draadstang. De bovenste schijf heeft dus vier gaten de middelste en onderste vijf gaten, tussen de bovenste en middelste schijf zit een veer (zie foto) die je door de moeren aan de bovenkant kunt aandraaien naar de gewenste spanning (niet teveel spanning op de cellen zetten het is maar 0.1 mm fosforbronds). De veer drukt op de cellen en drukt tevens de flux en het tin goed aan, maar ook de cellen worden iets ingedrukt waardoor het meeste lucht er wordt uitgedrukt zoals op de foto gaat dit hele paket in de oven op 250°c. Na 2 minuten uit de oven halen. Je hebt nu een mooi paket aneroid cellen en hopelijk heeft de flux en het tin zijn werk goed gedaan, het luchtdicht maken van deze cellen. Je kunt dit ook even checken in een waterbakje (op hoop van zegen) zie je geen luchtbellen dan zit alles luchtdicht en kun je verder bouwen aan de barometer. Maar als er luchtbellen verschijnen dit is een teken dat er een of meerdere cellen niet dicht zijn, en kun je weer opnieuw beginnen ze moeten allemaal luchtdicht zijn voor de volle 100%.
|
Op deze foto is te zien dat de randen van de cellen tegen de stangen liggen en dus niet kunnen verplaatsen tenopzichte van elkaar. Om deze cellen mooi en luchtdicht te solderen moet je de randen van de cellen ligt schuren of ruw maken deze randen zijn 4 mm breedt. Ik maak gebruik van Flux (soldeerpasta) en tin het voordeel van flux is dat het soldeer beter vloeit op het van tevoren ruw en vetvrij oppervlak dit geheel rechtop in de over 2 min. Niet te lang anders krijg je zwarte vlekken op de cellen, dit is mij al een paar keer gelukt (zie de foto hierboven onderste cell).
|
Gepubliceerd 1 december 2018 Bijgewerkt 18 juli 2020 |
